Verschrikkelijke schrikkelmaand?

Ik verwittig jullie al op voorhand, maar ik vrees dat de blogs de komende weken best wel eens eentonig kunnen gaan worden met geklaag en gezaag over papers en boeken. Sinds gisteren heb ik namelijk voor het eerst in 7 maanden nog eens echt geprobeerd te leren, ik moet zeggen dat het best wel wennen is. Volgende week dinsdag heb ik 1 schriftelijk examen: Politik und Regierung in Deutschland im europäische Kontext. Klinkt niet interessant en is het ook niet echt. Ik denk echt dat het het verschrikkelijkste vak is dat ik ooit gehad heb en toch zal ik er dus de komende week elke dag moeten op staren. Met als pauze's: naar de lessen gaan! (een blokperiode kennen ze hier spijtig genoeg niet).
Daarna zien de vooruitzichten er eerlijk gezegd niet veel rooskleuriger uit. Dan krijg ik namelijk een opdracht om twee Essays te schrijven in 10 dagen tijd. En als dat er op zit "mag" ik met nieuwe moed twee nieuwe papers schrijven van 15 bladzijden. Maar geen stress, dan zit het erop voor dit semester... in Duitsland toch =/. Jammer genoeg moet er dan ook nog een bachelorpaper geschreven worden. Gelukkig mag die wel in het nederlands. De vooruitzichten voor de komende 2à3 maanden zien er alleszins dus niet zo geweldig uit... hopelijk betert dit met een reisje Dresden, Hamburg, Praag en Valencia tussendoor!

Ik moet wel zeggen dat de tijdsdruk momenteel nog niet echt hoog ligt, m.a.g. dat het leren er momenteel nog relatief aan toe gaat. Het is trouwens ook de laatste week dat Lisa in het land is, dus er werd ook nog gelachen, gegeten en gedronken. Woensdag was het te doen in de Thai in Prenzlauerberg, waarna we 'ins Kino gegangen sind': 'Sleuth' heette de film. Ook wel '1 Mord für 2' in't duits. Vraag mij niet waar de logica te vinden is in die vertaling.
Vrijdag was het tijd voor Sushi @ Lisa's place en zaterdag voor een cultureel tussendoortje... Lisa, Joonas, Mikko en ik zijn zaterdagmiddag namelijk het vroegere 'Stasi' hoofdkwartier gaan bezoeken in de Normannenstrasse. Zo maakte we kennis met de welgekende DDR-spionage-technieken. Het was zeker de moeite waard, vooral als een oudere vrouw ons nog zelf wist te vertellen hoe verschrikkelijk het leven in de DDR was. De gebouwen waren nog volledig bewaard gebleven, net zoals de bureau van Erich Mielke en andere gekende 'Staatsicherheits'-Leute. Na het hoofdstuk van het 2+4 verdrag achter de rug te hebbe en toch wel genoeg gezien te hebben van de verschrikkelijke neon-lampen en het afgrijselijke interieur, werd het tijd om nog eens gek op restaurant te gaan in de Simon-Dachstrasse. Vandaag stond normaal gezien een optreden op de planning, maar dat werd afgezegd, net zoals de training die daarna normaal gezien zou doorgaan. Het was dus mijn eerste zondag, sinds ik in Berlijn ben, waarop ik niet moest gaan dansen. Daar heb ik dan ook met mijn kotgenootjes van geprofiteerd met een wandeling in het park en een apfelkuchen op het terrasje in de zon. (Ondanks de zon was het fleecedekentje wel noodzakelijk). Thuis weer aangekomen werd er nog een beetje geleerd en niet te vergeten: Sex and the City gekeken =). Misschien valt dat leren al bij al dus nog wel een beetje te relativeren en wordt februari misschien toch niet zo verschrikkelijk als dat ik heel de tijd vrees. Afwachten zou ik zo zeggen! xxx

PS: Sorry niet veel zin om foto's op te laden. Misschien kan ik dat morgen of overmorgen nog gebruiken dan als excuus voor een leerpauze.