Het leven zoals het is: na 68 dagen

Na een weekend als het vorige kon ik een week als deze best wel ff gebruiken: lang uitslapen, taken afwerken, papierwerk van erasmus in orde brengen, aan de conditie werken, kamer opruimen, teksten lezen, kleren wassen, belgische actualiteit inhalen,...
Met een lesrooster van 10u les per week dacht ik dat elke week redelijk chill zou zijn, maar niets is minder waar =). Voor ik het besef is het weer vrijdag en heb ik nog geen minuut stil gezeten. Maar goed, ik vind dat alleen maar positief. Aan het vele schoolwerk begin ik ondertussen een beetje te wennen en de seminaries zijn echt interessant. Zo heb ik een seminarie 'Theorie und Praxis internationaler Kooperation'. De eerste 2 lessen hebben we een spel gespeeld, waarbij we onderverdeeld werden in groepen. De bedoeling was dat elke groep een visbedrijf is, en dat ge zoveel mogelijk winst moet maken, met de gevolgen van dien... aangezien iedereen zoveel vis probeert te vangen zonder rekening te houden met de ecologische omstandigheden, waren de vissen snel uitgestorven en ging iedereen snel falliet... Conclusie: Internationaler Kooperation! Die twee uren vliegen echt voorbij op zo'n manier. Thuis moeten we wel ongeveer voor elke les 50 blz teksten lezen, maar het is wel de moeite als je dan kan deelnemen aan zo'n seminarie. Ook het seminarie 'Die Rolle afrikanischer Führungsmächte' waarvoor ik zoveel tijd in dat essay heb gestoken, was echt de moeite. De vorlesungen blijven daarentegen een beetje eentonig. Het is ook best veel herhaling(Lijphart, Hobbes, Locke, Rousseau... noem maar op!), wat er niet goed aan doet, en in vergelijjking met in Gent wordt hier ontzettend veel gepraat tijdens de les. Kom gerust een half uur later, of vertrek een half uur vroeger en niemand zal raar opkijken. Als ge dan ook nog te lui bent om het duits te proberen te verstaan is de concentratie snel verloren. En die lessen skippen is redelijk onmogelijk, want zelfs bij de hoorcolleges van 200 man worden aanwezigheden gecontroleerd en 2x afwezig zijn= buizen. Soit, 10u per week is ook niet onoverkomelijk =).
Ondertussen begint ook het Meisterschaft te naderen. De dans is helemaal af, maar om hem in één keer door te dansen is nog vrij onmogelijk. Na de eerste minuut ligt iedereen al dood neer op de grond. Pakt dat we dus nog ongeveer 2 weken hebben om onze conditie te verdubbelen... wie zien wel hoe het afloopt.
Ik ben hier ondertussen iets langer als 2 maanden, en ik moet zeggen, die tijd vliegt echt verschrikkelijk snel. Binnen anderhalve maand zit ik alweer thuis kerstmis te vieren. En met de bezoekjes in het vooruitzicht zal het alleen maar sneller gaan denk ik. Volgende week komt Kaatje mij bezoeken, het weekend daarna mijn ouders en het weekend daarna ga ik Jeleen bezoeken in parijs. Daarna heb ik nog 2 weken tijd om hier de kerstmarktjes, die hier binnen twee weken al beginnen, af te lopen.
Soit, het is vrijdagavond, dus geen uur om nog langer achter de computer te zitten (en er wacht Bananenkuche op mij ;-) )... tot een volgende keer alweer!xxx